“`html

Rangsangan saraf meningkatkan pembekuan darah

Rangsangan elektrik pada saraf tertentu boleh menawarkan pendekatan baharu untuk mengurangkan pendarahan teruk. Satu kajian terkini meneliti kesan rangsangan transkutan saraf vagus aurikular atau gabungan saraf vagus dan trigeminal terhadap fungsi platelet darah dan parameter pembekuan pada sukarelawan yang sihat.

Pendarahan, sama ada disebabkan oleh trauma atau pembedahan, kekal sebagai punca utama kematian di seluruh dunia. Walaupun kemajuan perubatan, penyelesaian semasa, seperti tourniquet atau agen farmakologi, mempunyai had. Mereka sering bertindak terlalu lewat atau tidak menargetkan kawasan yang tidak boleh dimampatkan, sambil berisiko merosakkan tisu atau menyebabkan bekuan darah yang tidak diingini di bahagian lain badan. Lebih teruk lagi, tiada kaedah yang diluluskan pada masa ini boleh merangsang platelet secara langsung, sel-sel penting dalam pembentukan bekuan.

Perubatan bioelektronik, yang menggunakan isyarat elektrik untuk mengawal aktiviti sistem saraf, membuka peluang baharu. Penyelidikan terdahulu telah menunjukkan bahawa rangsangan saraf vagus mengurangkan pendarahan pada haiwan dengan bertindak ke atas limfosit limpa, yang melepaskan asetilkolina. Molekul ini kemudiannya mengaktifkan reseptor nikotinik platelet, meningkatkan kepekatan kalsium intrasel mereka. Proses ini, dipanggil priming, menyediakan platelet untuk bertindak balas dengan lebih pantas apabila berlaku kecederaan, dengan itu mempercepatkan pembentukan bekuan.

Dalam kajian ini, 24 orang dewasa yang sihat menerima sama ada rangsangan transkutan saraf vagus aurikular atau rangsangan gabungan saraf vagus dan trigeminal. Keputusan menunjukkan bahawa kedua-dua kaedah ini mengaktifkan platelet, tetapi melalui mekanisme yang berbeza. Rangsangan saraf vagus aurikular mempercepatkan tindak balas mereka terhadap kolagen, satu protein utama dalam pembekuan, manakala rangsangan gabungan meningkatkan kepekaan mereka terhadap ADP, satu lagi molekul yang terlibat dalam agregasi platelet.

Selain itu, rangsangan saraf vagus aurikular menunjukkan kesan ketara terhadap kinetik pembekuan. Ia mengurangkan masa yang diperlukan untuk permulaan, penyebaran, dan penstabilan bekuan, seperti yang diukur melalui tromboelastografi, satu teknik yang menilai kekuatan dan kelajuan pembentukan bekuan. Tiada kesan buruk yang dilaporkan oleh peserta, mengesahkan toleransi pendekatan ini.

Penemuan ini mencadangkan bahawa rangsangan saraf boleh menjadi penyelesaian tidak invasif untuk meningkatkan pembekuan, terutamanya dalam situasi di mana pendarahan sukar dikawal, seperti trauma teruk, pembedahan, atau penyakit hemoragik tertentu. Walaupun ujian klinikal tambahan diperlukan untuk mengesahkan keputusan ini, kajian ini menandakan satu langkah penting ke arah rawatan yang lebih berkesan dan selamat terhadap pendarahan.

“`

Attributions légales

Citation de l’étude

DOI : https://doi.org/10.1186/s42234-026-00208-w

Titre : Effects of transcutaneous auricular vagus nerve stimulation or combined vagal and trigeminal nerve stimulation on platelet function and laboratory hemostasis parameters in healthy human subjects

Revue : Bioelectronic Medicine

Éditeur : Springer Science and Business Media LLC

Auteurs : Jared M. Huston; Carlos E. Bravo-Iñiguez; Julien Papoin; Maaryj Ahmad; Brooke Le; Isabella Mirro; Melanie McWade; Caroline Benner; Alejandro Covalin; Christopher J. Czura; Navid Khodaparast; Lionel Blanc