“`html<\/p>\n
A\u011f\u0131z, dokular\u0131 korumada, mukozal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc s\u00fcrd\u00fcrmede ve iltihaplanma tepkilerini d\u00fczenlemede kilit rol oynayan karma\u015f\u0131k bir mikrobiyal toplulu\u011fa ev sahipli\u011fi yapar. Ba\u011f\u0131rsaktaki mikrobiyotadan sonra v\u00fccudun ikinci en b\u00fcy\u00fck floras\u0131 olan bu topluluk, yerel ve genel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin dengede kalmas\u0131na da katk\u0131da bulunur. Bununla birlikte, bu mikrobiyotadaki dengesizlik, disbiyoz olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r, giderek artan \u015fekilde \u00e7e\u015fitli kanserlerin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 ve ilerlemesiyle ili\u015fkilendiriliyor; bu kanserler a\u011f\u0131z bo\u015flu\u011funda veya kolon, karaci\u011fer ya da pankreas gibi v\u00fccudun di\u011fer b\u00f6lgelerinde yer alabilir.<\/p>\n
Baz\u0131 patojenik bakteriler, \u00f6zellikle Porphyromonas gingivalis<\/em> ve Fusobacterium nucleatum<\/em>, bu s\u00fcre\u00e7lerde \u00f6nemli rol oynar. Bu bakteriler, iltihaplanma ortam\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek, konak h\u00fccrelerinin DNA\u2019s\u0131n\u0131 bozarak veya t\u00fcm\u00f6rler etraf\u0131nda yeni kan damarlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu uyararak t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu te\u015fvik eder. Bu mikroorganizmalar ayr\u0131ca a\u011f\u0131zdan v\u00fccudun di\u011fer b\u00f6lgelerine, \u00f6rne\u011fin sindirim kanal\u0131na g\u00f6\u00e7 edebilir; burada yerel savunmalar\u0131 bozarak kanser geli\u015fimine elveri\u015fli bir ortam olu\u015ftururlar. \u00d6rne\u011fin, Fusobacterium nucleatum<\/em>, kolon, karaci\u011fer veya yemek borusu t\u00fcm\u00f6r dokular\u0131nda s\u0131k\u00e7a b\u00fcy\u00fck miktarlarda bulunurken, Porphyromonas gingivalis<\/em> seviyeleri de ayn\u0131 kanserlere sahip hastalar\u0131n t\u00fck\u00fcr\u00fcklerinde y\u00fcksek olarak tespit edilir.<\/p>\n A\u011f\u0131z disbiyozu sadece t\u00fcm\u00f6rlerin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 etkilemekle kalmaz, ilerlemeleri ve prognozlar\u0131 \u00fczerinde de rol oynar. Kanser hastalar\u0131nda a\u011f\u0131z mikrobiyotas\u0131 bile\u015fimi genellikle bozulur; mikrobiyal \u00e7e\u015fitlilik azal\u0131r ve baz\u0131 t\u00fcrlerin bollu\u011fu de\u011fi\u015fir. Bu de\u011fi\u015fiklikler kronik iltihaplanmay\u0131 k\u00f6t\u00fcle\u015ftirebilir, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmas\u0131n\u0131 zay\u0131flatabilir veya tedavilere diren\u00e7 geli\u015fimini te\u015fvik edebilir. \u00d6rne\u011fin, nazofarenks karsinomu olan ki\u015filerde t\u00fck\u00fcr\u00fckteki d\u00fc\u015f\u00fck mikrobiyal \u00e7e\u015fitlilik, daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131yla ili\u015fkilendirilirken, akci\u011fer kanseri olan hastalar\u0131n sa\u011fl\u0131kl\u0131 dokular\u0131ndaki daha zengin mikrobiyal \u00e7e\u015fitlilik, n\u00fcks riskinin azalmas\u0131 ve daha uzun sa\u011fkal\u0131m ile ili\u015fkilendiriliyor.<\/p>\n A\u011f\u0131z mikrobiyotas\u0131 ayr\u0131ca erken te\u015fhis arac\u0131 olarak da kullan\u0131labilir. \u00c7al\u0131\u015fmalar, t\u00fck\u00fcr\u00fck analizi sayesinde a\u011f\u0131z kanseri olan hastalar\u0131n sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerden %90\u2019\u0131n \u00fczerinde bir do\u011frulukla ay\u0131rt edilebilece\u011fini g\u00f6steriyor. Benzer \u015fekilde, t\u00fck\u00fcr\u00fck mikrobiyotas\u0131 mide kanserinin taramas\u0131 i\u00e7in de iyi bir tahmin g\u00fcc\u00fc sunuyor; performans\u0131 geleneksel testlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir hatta onlardan daha iyi olabiliyor. A\u011f\u0131z ve fekal mikrobiyota analizini birle\u015ftiren bir yakla\u015f\u0131m, kolorektal kanser tespitini %95 \u00f6zg\u00fcll\u00fck ve %88 duyarl\u0131l\u0131kla iyile\u015ftiriyor.<\/p>\n A\u011f\u0131z mikrobiyotas\u0131n\u0131n kanserojeneze katk\u0131da bulundu\u011fu mekanizmalar \u00e7ok \u00e7e\u015fitli. Mikrobiyal dengesizlikten kaynaklanan kronik iltihaplanma, h\u00fccre proliferasyonu, genetik mutasyonlar ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda yer alan genlerin aktivasyonu i\u00e7in elveri\u015fli bir ortam yarat\u0131r. Baz\u0131 mikroorganizmalar ayr\u0131ca kanserojen maddeler \u00fcretir; \u00f6rne\u011fin etanol metabolizmas\u0131ndan kaynaklanan asetaldehit, DNA\u2019ya zarar vererek h\u00fccrelerin malign transformasyonunu te\u015fvik eder. Ayr\u0131ca, a\u011f\u0131z bakterileri konak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemiyle etkile\u015fime girebilir; t\u00fcm\u00f6r kar\u015f\u0131t\u0131 yan\u0131t\u0131 zay\u0131flatan sinyal yollar\u0131n\u0131 aktive ederek veya bask\u0131lay\u0131c\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerini, \u00f6rne\u011fin d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerini, devreye sokarak, t\u00fcm\u00f6rleri ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin sald\u0131r\u0131s\u0131ndan korur.<\/p>\n Kemoterapi veya radyoterapi gibi kanser tedavileri de a\u011f\u0131z mikrobiyotas\u0131n\u0131n dengesini bozar. Bu tedaviler genellikle mukoza iltihab\u0131na, a\u011f\u0131z mukozas\u0131n\u0131n iltihaplanmas\u0131na neden olur; bu durum mikrobiyal bile\u015fimi bozar ve f\u0131rsat\u00e7\u0131 enfeksiyonlar\u0131 te\u015fvik eder. Bu de\u011fi\u015fiklikler, enfeksiyonlar\u0131n yay\u0131lmas\u0131 veya \u015fiddetli imm\u00fcns\u00fcpresyon gibi yerel ve sistemik komplikasyonlar\u0131 k\u00f6t\u00fcle\u015ftirebilir; bu da tedavilerin etkinli\u011fini ve hastalar\u0131n sa\u011fkal\u0131m\u0131n\u0131 tehlikeye atabilir.<\/p>\n Son olarak, a\u011f\u0131z mikrobiyotas\u0131 umut vaat eden bir terap\u00f6tik hedef haline gelebilir. Bu floray\u0131 mod\u00fcle etmeyi ama\u00e7layan yakla\u015f\u0131mlar, \u00f6rne\u011fin probiyotikler veya hedefe y\u00f6nelik antibiyotikler kullanmak, kansere kar\u015f\u0131 m\u00fccadelede elveri\u015fli bir dengeyi restore etmeye yard\u0131mc\u0131 olabilir. Klinik kan\u0131tlar hen\u00fcz s\u0131n\u0131rl\u0131 olsa da, ilk \u00e7al\u0131\u015fmalar bu m\u00fcdahalelerin iltihaplanma ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yollar\u0131n\u0131 etkileyerek kanser tedavilerine yan\u0131t\u0131 iyile\u015ftirebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. Gelecekte, a\u011f\u0131z mikrobiyotas\u0131 ile t\u00fcm\u00f6rler aras\u0131ndaki etkile\u015fimlerin daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131, kanserin \u00f6nlenmesi, erken te\u015fhisi ve ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f tedavi i\u00e7in yeni stratejilerin yolunu a\u00e7abilir.<\/p>\n “`<\/p>\n DOI\u00a0:<\/strong> https:\/\/doi.org\/10.1007\/s44178-026-00270-z<\/a><\/p>\n Titre\u00a0:<\/strong> Research advances in the correlation between oral microbiota and tumors<\/p>\n Revue : <\/strong> Holistic Integrative Oncology<\/p>\n \u00c9diteur : <\/strong> Springer Science and Business Media LLC<\/p>\n Auteurs : <\/strong> Xiaoxuan Liu; Shan Liu; Zhi Guo<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" “`html A\u011f\u0131z mikrobiyotas\u0131 t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimini etkiliyor A\u011f\u0131z, dokular\u0131 korumada, mukozal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc s\u00fcrd\u00fcrmede ve iltihaplanma tepkilerini d\u00fczenlemede kilit rol oynayan karma\u015f\u0131k bir mikrobiyal toplulu\u011fa ev sahipli\u011fi yapar. Ba\u011f\u0131rsaktaki mikrobiyotadan sonra v\u00fccudun ikinci en b\u00fcy\u00fck floras\u0131 olan bu topluluk, yerel ve genel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin dengede kalmas\u0131na da katk\u0131da bulunur. Bununla birlikte, bu mikrobiyotadaki dengesizlik, disbiyoz olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r,… Okumaya devam et A\u011f\u0131z mikrobiyotas\u0131 t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimini etkiliyor<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,2,4],"tags":[],"class_list":["post-16","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-cevre","category-saglik","category-toplum","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17,"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16\/revisions\/17"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/themedicinereview.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nAttributions l\u00e9gales<\/h2>\n
Citation de l\u2019\u00e9tude<\/h3>\n